"Önce kendi nefsime, sonra sana!"
Bu yazı bir ağıt değil, senin o sahte huzurunu kafana yıkacak bir isyan çığlığıdır.
Gerçekten her sorulduğunda iyiyim mi diyorsun?
Müslümanların çocukları, kundaktaki bebekleri bombalarla paramparça edilirken aynaya bakıp "iyiyim" diyebiliyor musun hala?
Sorsana kendine hangi yüzle "iyiyim" diyeceksin?
Siyonist katiller tarihin en aşağılık soykırımını gözünün içine baka baka işliyor.
Sen ise o konforlu koltuğunda oturmuş, sıcak yuvanın huzurunda masallar anlatıyorsun.
Tüm bunlar yaşanırken, sen günde beş vakit Rabbine döneceğin bir namazı kılmaya bile üşeniyorsun!
Söylesene, nasıl bu kadar ruhsuzlaşabildin?
Kadınlar, anneler namuslarıyla, canlarıyla imtihan edilirken, evlatlarından diri diri koparılırken sen nasıl hiçbir şey yokmuş gibi nefes alabiliyorsun?
Katilin ekonomisine darbe vuracak basit bir boykutu bile beceremiyorsun, nefsinin küçük zevklerinden vazgeçemiyorsun.
Esareti, köleliği, kula kulluğu reddeden o büyük özgürlük muştusuna ne zaman uyanacaksın?
Bütün batıl inançları, beşeri sistemleri, o köksüz felsefi görüşleri ve ideolojileri elinin tersiyle ne zaman iteceksin?
Müphemlikten, muğlaklıktan uzak, sınırları net bir hakikat duruşuna ne zaman geleceksin?
Ekranı kaydırıp vahşeti görüyor, sonra hiçbir şey olmamış gibi konforuna dönüyorsun.
Bir meydanda toplanıp avazın çıktığı kadar "kahrolsun" diye haykırmayı, o öfkeyi kusmayı bile beceremeyecek kadar acizsin!
İçinde yüzdüğün o dünyalık telaşlar seni ne ara bu kadar kör, bu kadar sağır etti?
Petrolün mü vardı? Biliyorum, paran da var. Gücün ve makamın da var. Ama Gazze’deki bir çocuğun feryadını dindirecek tek bir adımın yok!
Soruyorum sana, yarın o çetin hesap gününde, mizan kurulduğunda Allah’ın huzuruna hangi yüzle çıkacaksın?
"Elimden bir şey gelmedi" yalanına sığınıyorsun da, ahirette o paramparça bebekler yakana yapıştığında ne cevap vereceksin?
Cenneti bu kadar ucuz, cehennemi bu kadar uzak mı sandın?
Küfre karşı mücadeleyi, haksızlığa karşı isyanı, zulme karşı direnişin sembolü olan Gazze'nin yanında ne zaman çelikten bir iradeyle duracaksın?
Nefesini bir köle gibi tüketmekten vazgeçip, sesini ne zaman hakikatin haykırışı yapacaksın?
Zulme sustuğun, konforundan ödün vermediğin her saniye, o çocukların üzerine düşen bombalara ortak oluyorsun, farkında mısın?
Hak olana, doğru, temiz ve seni hidayete ulaştıracak olana dön artık yüzünü.
Ayağa kalk, silkelen ve elindeki tüm imkanlarla bir direniş hattı kur!
Çünkü sen sustukça, sen "iyiyim" dedikçe Gazze bombalanıyor, ümmet koca bir zilletin içine gömülüyor.
Kendine gel!
Eğer bugün bu haysiyet savaşında yerini almazsan, yarın tarih seni bir korkak, ahiret ise bir hain olarak yazacak!
