'Tozlu Sahalarda Kalan Bir Sevda, Şimdi Anılarda Yaşıyor.

Bazı vedalar vardır…
İnsanı çocukluğuna götürür.
Bazıları da eski tribünlere, toprak sahalara, siyah-beyaz fotoğraflara…
Bugün Malatya’nın sporu böyle bir veda yaşıyor.
Seyfullah Özdemir gitti.
Ve sanki birlikte;
file arkasındaki sevinç çığlıkları,
çamurlu kramponlar,
mahalle aralarından sahaya koşan çocuklar da biraz eksildi.
1970’li yılların son bölümlerinde…
Malatya futbolunun kalbi Malatya İdmanyurdu ile atardı. O efsane günlerde Seyfullah Özdemir; Başkan Fahri Ergül, Şahap Kılıç ve Rafet Kağızmanlı ile birlikte Malatya’da gençlerden oluşan ilk takımların temelini atan isimlerdendi.
Antrenör Sıtkı Derme yönetimindeki o gençleştirme hareketi, sadece bir sportif proje değildi…
Bir kültürdü.
Bir gelecekti.
Sonra yollar Tekspor’a düştü. Yine aynı heyecan, yine aynı inat… Futbolun içinden gelen insanlarla birlikte kulübün en parlak dönemlerine omuz verdi.
Ama Seyfullah Başkan’ı özel kılan kupalar değildi.
O, çocukların omzuna el koyan adamlardandı.
Forma bulamayan gence forma bulan,
Maçlardan sonra çamur olan formaları evinde yıkayan biriydi.
Ve beni her gördüğünde, gülümseyerek söylediği o cümleyi:
“Kaleminden kan damlayan gazeteci…” derken yüzündeki gülümsemeyi unutmayacağım.
Son zamanlarda sohbetlerimiz hep aynı yere çıkardı.
Malatya’ya yapılacak Amatör Evi…
Bu projeyi anlatırken gözleri parlar, sesi gençleşirdi. Temeli atılan binayı bir yapıdan çok, yılların emeğine dikilen bir anıt gibi görüyordu. Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sami Er için her defasında teşekkür eder, “Görmek nasip olur mu?” diye sorardı.
Olmadı Başkan…
Olmadı.
Bugün Malatya’nın sahaları biraz daha sessiz.
Bugün amatör kulüp odalarında bir sandalye boş.
Bugün futbol sadece futbol değil artık… biraz hatıra.
Geride tertemiz bir isim bıraktın.
Ve binlerce sporcunun kalbinde bir baba izi.
Allah rahmet eylesin Seyfullah Başkan.
Bu şehir seni unutmaz.
Çünkü sen bu şehrin ta kendisiydin.