Rol, bir babanın çocuk eğitiminde ve gelişiminde üzerine düşen görevlerin tümü olarak ele alınmıştır. Babalık ya da babalık rolü, çocuk doğmadan önce başlar. Hatta babalık rolü evlilikten önce başlar. Evlenmeye karar veren kişi baba olacağını, babalık yapacağını düşünerek kendini geliştirmelidir. Çocuk gelişimi ve eğitimi konusunda eğitimler almalı, kitaplar okumalıdır.
Hamilelik döneminde ailenin, evliliğin merkezinde anne vardır; dolayısıyla bebek vardır. Babanın bu dönemdeki rolü, her konuda annenin yanında olması, anneyi duygusal olarak desteklemesidir. Bebek doğmadan önce baba, anne ile birlikte, ebeveyn olmaya kendini hazır hale getirmelidir.
Bebek, ilk günden itibaren hem annesin hem de babasına ihtiyaç duyar. Ne yazık ki bazı ailelerde baba bu aşamada tamamen bebekten uzak kalabiliyor ya da uzak tutulabiliyor. Oysa tam da asıl bu dönemde babaya fırsat verilmelidir. Babanın bu dönemde bebek ile ilgilenmesi, bebeğin ihtiyaçlarını gidermesi, baba ile bebek arasında güçlü bir duygusal bağın oluşması için gereklidir.
Babanın bebekten uzak kalmasının çeşitli sebepleri olabilir. İlk sebep, annenin, anne sütü ile bebeği beslemesi. İkinci sebep ise bazı babaların, çok küçük ve hassas olan bebeğe zarar vereceği kaygısı. Bebek ile ilgilenmek, bebeği kucağına almak bazı babaları tedirgin edebiliyor. Belki de en önemli sebep, içinde yaşanılan toplumun kültürünün bu görevi tamamen anneye vermiş olmasıdır.
Sonuçta bazı babalar, bebeklerini ve daha sonra çocuklarını uzaktan sevmeyi öğrenirler. Aslında bazı babalar işin kolayına kaçmış oluyor. Çünkü bebek ile ilgilenmek, gece kalkıp bebeğe bakmak zor gelebiliyor onlara. Zamanla bu rol babalar tarafından benimsenebiliyor. Oysa bebeğin ve çocuğun anne ile olduğu gibi baba ile de iletişime ihtiyacı vardır. Bebeklik döneminde baba ile çocuk arasındaki iletişimin güçlü temelleri ileride de güçlü duygusal bağın oluşmasının garantisi olacaktır.
Baba ile bebek ve çocuk arasındaki iletişim güçlü olmak zorundadır. Bu iletişim ne kadar zayıfsa ileride de yani ergenlik ve gençlik döneminde de o kadar zayıf olacaktır. Çocuk ile baba arasındaki duygusal bağın kalitesi için sihirli bir formül yoktur. Babanın bu konuda istekli olması gerekir. Dahası, babanın bu konunun olmazsa olmaz bir görev olduğunu kabul etmesi gerekir. İletişim ve ilişki için sihirli bir formül olmadığına göre baba, zaman ve emek vermek zorundadır.
Bir erkek baba olmuşsa, babalık yapmak artık zorunlu bir görevdir. Baba bu konuda kendini geliştirmek zorundadır. Çünkü babanın yokluğu (görevlerini yapmaması) bebeğin ve çocuğun gelişimi için eksikliklerin olacağı anlamına gelir.
Bebeklik döneminde bebeğin bakımında rol almak, bebek ile konuşmak ve ona fiziksel temas ilk ve temel görevlerdendir. Daha sonra çocuğu yürüyüşe götürmek, parka götürmek, onunla oyunlar oynamak diğer temel görevlerdir. Bebek ve çocuk büyüdükçe becerileri gelişecek ve baba ile yapabileceği etkinlikler de artacaktır. Zamanla baba ile çocuk arasında ortak ilgi alanları oluşacaktır. Bu ilgi alanları çocuğu mutlu ettiği gibi babaya da keyif verecektir.
Bir sonraki yazımda bu konuya devam edeceğim. Selam ve saygılarımla…
