21. yüzyılın getirdiği değişikliklerden biri de babalık ve babalık figürü. Evet, babalar değişti, değişmeye devam edecektir. Geleneksel toplumlarda babalar çocuklarıyla çok az iletişim kuruyordu. Bu durum, yaşamın getirmiş olduğu bir zorunluluktu. Günümüz babaları ise çocuklarıyla daha çok ve daha güçlü iletişim kuruyor.
Babaların çocuklara olan ilgisi ve ilişkisindeki değişimin birçok sebebi vardır elbette. Ancak çok önemli bir sebep geçmişim çocukları, özlem duydukları baba rolünü kendi çocuklarına yaşatıyor. Çocuklar açısından, çocuk eğitimi ve bakımı açısından olumlu bir değişim yaşıyoruz.
Bu çağ için değerlendirdiğimizde olması gereken, çocuk eğitiminde babanın da anne ile aynı sorumluluklara sahip olmasıdır. Çocuğun gelişiminde baba ve anne eşit oranda etkilidir. Birinin eksikliği ve ilgisizliği, çocukların kimliğinde de eksikliğe sebep olmaktadır.
Toplumumuzda baba figürü değişiyor ancak değişmeyen babalar da vardır. Yani ilsiz babalar… İlgisiz babalar bazen işinden dolayı, bazen bulundukları konumdan dolayı bazen de tamamen bilgisizliğinden dolayı çocuk eğitiminde ve gelişiminde en az rol oynamaktadırlar. Ne olursa olsun babalar değişmeye devam edecektir; babalık figürü değişecektir.
Yıllarca annenin çocuk için önemi üzerinde durulmuştur. Uzmanlar, anne-çocuk arasındaki ilişkiyi incelemiş; çocuğun gelişiminde annenin önemi ve rolü vurgulanmış; çoğu zaman ise baba yardımcı kişi olarak görülmüştür. Babalar üzerinde yapılan araştırmalar, yazılan yazılar daha az sayıda olmuştur. Son yüzyılda sosyal hayattaki değişimler, kadınların ve annelerin çalışma hayatına katılması gibi sebeple ailedeki rollerde değişimler olmuştur. Dahası çocuğun gelişiminin ve eğitiminin giderek önem kazanması babanın çocuk için önemi üzerinde durmayı gerektirmiştir. Baba çocuk ilişkisi gittikçe hak ettiği noktaya gelmiştir. Geldiğimiz noktada babanın çocuğun duygusal gelişimindeki önemi, bilişsel gelişimindeki önemi, sosyal gelişimindeki önemi artık kabul edilmiştir. Çocuğun her alandaki gelişimi, başarısı ve kişiliğinin oluşmasında baba da anne kadar etkilidir.
21. yüzyılda artık baba da çocuk gelişiminde, eğitiminde ve her türlü ihtiyacının giderilmesinde aktif rol almaktadır. Geleneksel ailede baba çocuğu uzaktan seven, otoritenin merkezi olan kişiydi. Bunu düşündüğümüzde babalık, çocuk konuşunca ve yürümeye başlayınca başlardı ki o da sınırlıydı. Günümüzde ise babalık evlilikten önce başlamakta, hamilelik sürecinde devam etmekte, bebek doğunca ise bebeğin bakımında aktif rol alma şeklinde devam etmektedir.
Peki babalar bu konuda şikayetçi mi? Elbette ki şikayetçi değiller. Tam tersi çocuklarına zaman ayırmak, onlarla ilgilenmek babalar için de bir ihtiyaçtır.
Son yıllarda otoriter babalar gittikçe azalmaktadır. Zaten olması gereken de budur. Otoriter babalığın çocuk için olumlu tarafları yoktur. Ama yine de babalar, annelere göre kurallar ve disiplini sağlayan kişi olarak görülebilmektedir. Çocuğun eğitiminde otoriter baba olmak ne kadar yanlışsa kuralsız, disiplinsiz baba da o kadar yanlıştır. Günümüzde çocuğun eğitiminde ve gelişiminde hem anne hem de baba etkili olduğuna göre kurallar ve disiplin noktasında da hem anne hem de baba etkili olmalıdır. Yani anne ve babanın ortak kararı ve tutumumu ile düzenlenmeler olmalıdır.
Selam ve saygılarımla
