Unutulmayan mekanlar
Abdullah Ergün
Şehrin hüzün bölümünün ilk sırasında Malatyalıların yaşamlarında unutulmayacak olan sembol yerlerin yıkılması yer alıyor.
Malatyalıların alış-veriş kültüründe önemli yere sahip olan mekanların ortadan kalkmasıyla birlikte şehrin bundan sonraki normal yıllarında anlatılacak konu başlıklarında da değişkenlikler ortaya çıkacak.
Daha önceleri Teze Cami ile çevre yolu arasındaki yaya yürüme dakikası, enkazların ortan kaldırılmasıyla birlikte en düşük zaman dilimine düştü.
Akşam karanlığından sonra şehir merkezinin ana arterlerinden arka bölümlere uzanan süreçte enkaz yığınlarından çıkan ağır kokuların karanlıkla birleşmesi sonrasında ortaya çıkan görüntü korku filmlerini aratmıyor.
Bundan sonraki yaşamımın konaklama kategorisinde yer alan konteyner kentten şehre her gelişimde her metre karesinde anılarımın olduğu yerlerde oluşan değişimin yüreklerde oluşturduğu yıkımı kelimelerle anlatamam. Merkezden kalkan her kamyon sadece molozları değil o anlara tanıklık edenleri de beraberinde götürüyor.
Malatya’yı yıkık halde görmek istemeyenlerin konuyla ilgili düşüncelerinde ne kadar haklı olduklarını belirtmek istiyorum.
Benim gibi düşünenler ise gelecek nesillere yaşananları anlatırken kurgu yapmalarına gerek kalmayacak.
Bunu yaparken gözlerinden yaşların gelmesine engel olamayacaklar.
Malatya her geçen gün dahada içimi acıtıyor. Şehrin her bölgesinde çıkan devasa toz bulutlarını görünce yaşadığım en güzel günler aklıma geliyor.
Yıllarca Sıtmapınarı’ndan şehir merkezine yürüyerek giden birisi olarak, Renkli Sinema, Kız Meslek Lisesi, Büyük Sinema, Demir gazozunun imalathanesi, Renkli Sinema, Altun pastanesi, dondurmanın poşete girmediği yıllarda büyük emekler sonrasında elde yapılan dondurma, Kışla caddesinin sonunda Hürriyet parkının giriş kapısında günün her saatinde karşı dondurma yiyenler…
Malatya’da bu güzellikleri doya doya yaşamış olanların, gelinen son noktada ortaya çıkan tablo karşısında duygulanmaları normal karşılamak lazım.
