Hep birlikte başaracağız

6 Şubat 2023 tarihini hiç unutmayacağız. “Yüzyılın felaketi” olarak adlandırılan ve Malatya’nın da içinde olduğu on ili etkileyen depremin yaraları hızla sarılmaya devam ediyor. Asrın felaketinden sonra dünyanın her yerinden gelen yardımlar büyük anlam ifade ediyor.
Bizler bu şehirde dünyaya gözlerimizi açtık. Öğrenim hayatımıza Malatya’da başladık. Yıllar öncesinin Malatya’sında yaşanan güzellikleri sindire sindire yaşadık. Futbol topu ile en yakın arkadaşlığımızı kurduk. Şimdiki gençleri kıskandıracak ve onların asla anlayamayacağı arkadaşlıklar edindik.
Yıllarca sahalarda ter akıttık. Çok önceleri hayatımızın en önemli bölümünü oluşturan gırgır-şamatalı günler yaşadık ve yaşamaya da devam ediyoruz.
Bazen arkadaşlar arasında bu bölüme uygun örnekleri anlatıyoruz. Arkadaşlardan da dinliyoruz.
Geçtiğimiz günlerde “hayatınızdaki en önemli anlar hangisi? sorusuna doğal olarak futbol serüvenimize ait anıları anlatıyoruz. 
Fakat bu kez anlatılan anının futbol ile ilgisi yoktu. 
 “Tarih 17 Ağustos 1999”
Ülkemizin yaşadığı en büyük felaketlerden biri olan “Körfez Depreminin” olduğu tarih.
 Türk halkının yaşanan felaket karşısında tek yürek olması büyük yankı uyandırmıştı.
Deprem felaketinden sonra bir Cuma günü Malatya’da Cuma namazında hutbeyi okuyan imam’ın “Namazdan sonra Esenlik Market’in yanında Körfezde yaşanan depremzedelere yardım amacıyla arabaların geldiğini, yardım yapacakların buraya gitmeleri “ni söylemesi o anda yeni cami de bulunan cemaati heyecanlandırmıştı.
Cuma namazından sonra Belediyenin arkasında bulunan Esenlik marketin yanında büyük bir tır vatandaşların getirdiği yiyecek ve giyecek yardımlarını arabaya yüklüyordu.
Bende hemen yan tarafta olan Esenlik marketten bir koli süt alarak arabanın yanında olan görevliye verirken, o anda eşlinde küçük bir boya sandığı olan bir çocuk elindeki bozuk paraları arabanın yanındaki görevliye verirken.
“ Amca, bu paraya marketten süt alıp arabaya bırakırmısın?  Kahvede dört ayakkabı daha boyayacağım, ben gelmeden sakın gitmeyin, yine para getireceğim… “
Deyince orada bulunanların gözlerinden akan yaşların yanı sıra bazılarının dizi çözülmüştü.
Boyacı çocuk boya sandığını kaparak hızla arabanın yanında uzaklaşmıştı.
İşte bu sahne karşısında   güzel ülkemizin asla sırtının yere gelmeyeceğine karar vermiştim.
Yaşanan felaket asla unutulacak gibi değildi.
Yapılan yardımlar, herkesin tek yürek olması, ortaya çıkan birlik ve beraberlik..
Boyacı çocuğun parayı verirken gözlerindeki heyecan…
 Yıllarca gururla anlatacağım bu anı  sonsuza kadar  benimle beraber olacak. 
Bu anımı da sizlerle yaylaşmak istedim.
Olayın olduğu yerde olayı canlı yaşayanlar arasında yer alan yaşlı bir amca uzun süre boyacı çocuğun boya sandığı ile arabadan uzaklaştığı yere baktı.
Belki bir şeyler anlatmak istedi.
Fakat gözlerindeki görüntü ve akan yaşlar her şeyi çok güzel anlatmıştı.
Bugün bizim yaşadığımız acıyı yıllar önce körfez bölgesinde yaşayan vatandaşlarımız yaşadı. Deprem haberinin alınmasıyla birlikte Malatya’nın da aralarında olduğu Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da yer alan vatandaşlarımız kendi imkanlarıyla deprem bölgesine gitmişlerdi.17 Ağustos 1999’da yaşanan felaketin yaralarını sarmak için ülke olarak kenetlenmiştik.
6 Şubat 2023 yılında da benzer dayanışmanın tekrarlanmasıyla birlikte ülke olarak tek yürek olduğumuz zaman her şeyin üstesinden gelebiliriz düşüncesi de ortaya çıkıyor.
İşte bu yüzden ülkemi çok seviyorum.