Hayat devam ediyor
Nesibe Aldemir
Metruk bir şehrin kıyısında akıyor zaman,
Siliniyor caddeler sokaklar bir bir.
Siliniyor hatıralarımız, anılarımız…
“Hayat devam ediyor” nidası yükseliyor bir yerlerden,
Canımızın acıtan, yüreğimizi dağlayan,
Ne yana çevirsem başımı bir kepçenin bağrımı delen sesine kulak kesiliyorum,
Bir şehir kayıp gidiyor avuçlarımdan,
Fuzuli yıkılırken Akpınar sessizce ağlıyor,
Kernek olanı biteni izliyor şelalesine karışan gözyaşlarıyla,
Kışla'dan geçerken Söğütlü Cami selamlıyor dağlanan yüreğimi,
Yeni Cami’ye varınca yazın kavuran sıcağına karışıyor içimdeki yangın,
İnönü Caddesi'ne uzanıyor yollar,
Yıkık dökük çarşı pazar,
Yıkılan dükkânlar, mağazalar,
Araya sızan umutlar beliriyor,
Yerli yersiz kurulmuş tezgâhlarda,
Bir yanda enkaza karışmış keder,
Bir yanda pazarını kurmuş esnafın umudu,
Bir yanda kuş seslerine karışan çocuk sesleri,
Hayat devam ediyor işte,
Şehrin üzerine sinen şehitlerin kokusuyla,
Etrafta kol gezen o hüzünlü havayla,
Hayatın gölgesinde kalan bir şehirde,
Silinen Temelli Caddesi’yle,
Enkazı kazınan Sıtmapınarı'yla,
Hasarlı yüreklerimizle, hasarlı evlerimizle,
Hayat devam ediyor, silinen bir şehrin gölgesinde,
Acı esiyor rüzgârımız, yüreğimiz buruk,
Kelimeler yarım, cümleler noktaya kavuşamıyor,
Yutkunduğumuz acı ve keder,
Güneşimiz tutulmuş, gönlümüz derinden yaralı,
Hayat devam ediyor işte silinen bir şehrin gölgesinde…
