Kurtuluşa eren topluluk
Cafer Çelik
Allah dünyada huzurlu olmak, ahirette ebedi saadete ermek için bilinmesi, inanılması, uyup uygulanmasını istediği esasları Kur’an’da bildirmiş, resulüne tebliğ ettirmiştir. İlahi Kur’an yasasında tüm huzursuz edici, azaba sebep olucu, zararlı, yanlış-yakışıksız haller yasaklanmış, yapılması gerekli huzur verici insani yüksek hasletler emredilmiştir. İnsanlar ilahi yasayı, bilir, inanır, uyar uygularsa huzurlu olacak, ebedi saadete ereceklerdir.
“Sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip, kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun, işte onlar kurtuluşa erenlerdir.”(Al-i İmran-104) Kurtuluş vesilesi olan ilahi yasanın bilinmesi, inanılması, uyulup, uygulanması için herkes gücü nispetinde güçlenerek gayret göstermelidir. Bu çalışmalara yardımcı olacak, öncülük yapacak topluluklar oluşturulmalıdır.
Mahalle ve köylerde muhtar, imam bu topluluğun içinde yer almalı, çevrede yararlı olacak, kötülüğü menetme, iyiliği emretmek gayreti gösterebilecek yeterli sayıda kimselere de yer verilmelidir. Kötülükleri engellemek, hayırlıları artırmak için çareler düşünmeli, uygun çalışmalar yapmalı. İyilik öncülerinin övülmesi, sayılması, ölenlerinin rahmetle anılması, kötülüklere sebep olanların isim belirtmeden yerilmesi teşvik edilmesi uygun gelişmelere sebep olur. İyilikler korunmaz, kötülükler yerilmezse istenilmeyen yönde gelişmeler artar, artıyor. Bozuk sebze ve meyveler ayıklanmazsa, iyilerde bozulur. İnsanlar kabiliyet ve imkanları uygun değerlendirseler kötülükler azalır, iyilikler artar. Bugünkü toplumuzda, çokluk içinde fert yaşanıyor. İnsanlar toplu yaşarlar, uygunların artması için güç birliği oluşturup çalışırlar. Düşünce sahasını daraltıp, ferdi düşünme, topluluk oluşturup güçlenerek uygunları artırmaya çalışmamak insana yakışmaz, mesul duruma düşürür. Her hayırlıyı yapmak, yardımcı olmak şeref, sevap vesilesidir.
Dünya hayatı geçicidir. Dünya huzuru, ahret saadeti, insanların ilahi esaslara uygun olarak ıslahı için gayretle değerlendirilmelidir. Her faydalı, uygun yapılana mükafat, yapabileceği iyiliklere ilgisizlik, ömrü boşa geçirerek israf etmek ceza görmeyi gerekli kılar. Zamanın değil günü, haftası, ayı; anı hayırlı faydalı değerlendirilmeli, faydalılara destek, şerlilere engel olmaya çalışmalıdır.
Herkes kabiliyet ve gayretini uygun kullansa, güçlerini birleştirip topluluk oluşturup etkinliğini artırsa, faydalılar korunur, artar, uygunsuzlar engellenir, huzur artar, huzursuzluk azalır. İnsanımız üstün yaratılışına, yüce İslam’a uygun örnek bir toplum olur.
