Düşlerimdeki Başkan

Malatya'nın emektar kaldırımlarında tanıdık bir yüze rastlamanın verdiği mutluluğun kapsama alanının en alt seviyeye geldiği günümüzde, Malatya kimliğiyle gurur duyanların bir çatı altında bir araya gelmek gibi özlemin hayata geçirmeleri tablonun en renkli bölümünü oluşturuyor.

Malatya muhabbeti olduğu zaman gözlerinin içi parlayanların Malatya'nın en güzel yıllarına tanıklık etmeleri karşısındaki mutluluğu anlamak için onları dinlemek yeterli.

Teknolojinin iyi yönlerinin başında gelen sosyalleşme sitelerinde konuya özlem duyanların bir araya gelmeleri sadece yazışmalarla sınırlı olmadığı biliniyor.

Vefalı Malatyalılar ve Naif İnsanlar Yurdu altında bir araya gelen Malatyalıların yaptıkları gezilerde yaşanan ortamın bir güne sığmadığını gördüm.

Son olarak Arapgir ilçesine yapılan yolculukta katılım sayısının fazlalığına takılmadan seyahat öncesi ve seyahat anında yapılan muhabbetlerin ana temasını " Bir zamanlar Malatya çok güzelmiş" başlığı altında toplandığını ve yapılan sohbetlerde yaşanan duygu seli şehrin en güzel yıllarının geçmişte kaldığını gösteriyordu.

2014 yılında Malatya Uluslararası Film Festivali dolayısıyla Malatya'ya gelen Hababam Sınıfı öğrencileriyle beraber gittiğim Arapgir'de yıllar sonra akıl tutulmasına neden olan değişim beni çok etkilerdi.

Festival programı çerçevesinde Malatya'ya gelen misafirlerin Arapgir gezi programında olduğu gibi yine Belediye Başkanı Haluk Comertoğlu'nun onlarca kişiye karşılaması ve gezi süresince beraber olması, yıllar önce kendisine olan saygının son gezi programında eksilmediğini hatta arttığını belirtmek istiyorum.

Arapgir'in tarihine olan bilgi ve birikimin geçen süre içinde ilçede yaşanan olumlu değişimle birleşmesiyle ortaya çıkan büyük tecrübe Mimar Sinan'ın çıraklık, kalfalık ve Ustalık üçlemesini hatırlattı.

İlçe merkezinde bulunan tarihi mekanların yanı sıra Kozluk'da çadır turizminin artık ilçeyle beraber anıldığı ortamın görsel güzelliği karşısında şaşkınlığımı gizleyemedim.

Arapgir'in Tarzanı Ümit'in klarneti ve gezi arkadaşımız sanatçı Mehmet Balkış'ın cümbüşünden çıkan nağmelere Vefalı Malatyalılar ve Naif İnsanlar Yurdu gezi ekibinde bulunanlara Başkan Haluk Comertoğlu'nun eşlik etmesi artık günümüzde fazla yaşanamayan hoşgörü ve gerçek mutluğunun son örneği olmuştu.

Şehir merkezinde görev yapan Belediye Başkanlarının şehir ziyaretlerinde veya gidecekleri toplantılara arkalarında yer alan kişilerin sayı olarak fazla olmasını sıkça gören birisi olarak Haluk Cömertoğlu’nun görev sorumluğunun kendisine verdiği özgürlüğün hem kendisi hemde hizmet sunduğu halkla arasındaki bağın ne kadar güçlü olduğunu 2014 yılından beri biliyordum.

Cumartesi günkü gezide kafilede bulunan diğer arkadaşlarda görmüş oldu.

Seçilmiş kişilerin kendilerini seçen kişilere karşı olan sorumluk bilinci yüzlerdeki tebessümle birleşince mutluğunun kapsama alanı da genişliyor. 

Bu güzelliklerin çok uzağında yapılacak olan etkinliğe başkandan önce korumalar başta olmak üzere diğer birim yetkililerin gittiği ortamların seçilmiş başkana olan güvenin sarsıldığını birilerinin kendilerine anlatmaları gerekiyor.

Haluk Comertoğlu, benim gibi düşünenlerin belediye başkanı modeline uyan birisi olarak saygıyı sonuna kadar hak ediyor.

Sorumluluk bölgesinde halkın sorunlarına çözüm bulmak gibi Belediyeciliğin Anayasası olan uygulamayı hayata geçirirken, gülen yüz ve hoşgörünün de devreye girmesi örnek belediye başkanı modelini de beraberinde getiriyor.

Gezi boyunca Arapgir kelimesinin çıktığı anlarda yüzündeki mutluluğu görmek beni duygulandırdı.

Yolda karşılaştığı Arapgirlilerle olan diyalogu görünce hiçte yapımda olmayan kıskanma içgüdüm devreye girdi.

Geziye katılan arkadaşlarımın anlatım ve dinlence bölümlerinde bazı bölümlerinde aralarından ayrılarak Arapgirleilerle yaptığım sohbetler sonrasında olumsuz durumların yaşanmaması şehrin yerel yönetiminin doğru işler yaptığını gösteriyor.

Seçilmiş bir belediye başkanın görev bölgesine yaptığı katma değerin olumlu yanını görmek istiyorsanız Arapgir'e gidin.

Benim yaşadıklarımın daha fazlasını göreceksiniz.