Malatya'nın geleceği hiçe sayıldı: 47 yıldır çivi çakılmamış!

Ulusal ve uluslararası alanda kayısı üretimiyle adını duyuran Malatya, günümüzdeki sanayi alanında yaşanan ilerlemeyi yakalayabilmiş değil. Birçok ilde sanayi sitelerinin sayısı günden güne artarken, Malatya’da en son sanayi sitesi 1978 yılında yapıldı. Sanayi alanında diğer illerin gerisinde kalan kentte, son 20 yılda da yeni bir sanayi sitesinin kurulamaması ise gelecekte ihtiyacın göz ardı edildiğini bir kez daha ortaya koydu.Altyapının bulunmaması pahalılığı ve uzun beklemeyi de getirdi“Deprem Nedenli Göçün Malatya İline Etkileri” çalıştaylar dizisinin dördüncü çalıştayında ele alınan “Deprem Nedenli Göçün Malatya Ekonomisine Etkisi” konusunun sonuç raporunda, araç sayısının her geçen gün artığı kentte, sanayi altyapısının bulunmamasının araç sahiplerini uzun bekleme süreleri ve yüksek tamir ücretleriyle karşı karşıya bıraktığı belirtildi. Raporda, “Malatya’da en son sanayi sitesi 1978 yılında yapılmış, son 20 yılda ise yeni bir sanayi sitesi kurulmamıştır. Oysa aynı dönemde diğer şehirlerde onlarca sanayi sitesi hayata geçirilmiştir. Bu plansızlık, sanayi alanlarına olan gelecekteki ihtiyacın göz ardı edildiğini açıkça ortaya koymaktadır. Özellikle araç sayısındaki hızlı artışa rağmen bakım ve onarım için yeterli sanayi altyapısının bulunmaması, araç sahiplerini uzun bekleme süreleri ve yüksek tamir ücretleriyle karşı karşıya bırakmaktadır. Deprem sonrasında Altay Kışlası’nın sanayi sitesi olarak dönüştürülmesi de bu eksikliği telafi etmeye yetmemiştir.” ifadelerine yer verildi.Organize sanayi bölgelerinin yüzde 50’sinin tekstil sektörüne ayrılmasının yalnızca 6. Bölge Reşvikleri’nden yararlanmak amacıyla oluşturulduğu belirtilen raporda, şunlar kaydedildi:“Şehrin sanayi altyapısındaki bir diğer kritik sorun, organize sanayi bölgelerinin %50’sinin tekstil sektörüne ayrılmasıdır. Bu dağılım, herhangi bir sektör analizi yapılmadan, yalnızca 6. Bölge teşviklerinden faydalanmak amacıyla oluşturulmuştur. Tek bir sektöre bu denli bağımlı yapı, şehrin sanayisini kırılgan hale getirmekte ve farklı üretim alanlarına yönelimi engellemektedir.Savunma sanayi gibi yeni ve yüksek katma değerli sektörlere yatırım çekilmemesi de Malatya’nın sanayi gelişimini sınırlayan faktörlerden biridir. Şehrin 3–5 yıllık kısa vadeli planlarla değil, 50 yıllık uzun vadeli bir vizyonla yönetilmesi gerektiği raporda vurgulanan en önemli noktalardan biridir.” Ulusal ve uluslararası alanda kayısı üretimiyle adını duyuran Malatya, günümüzdeki sanayi alanında yaşanan ilerlemeyi yakalayabilmiş değil. Birçok ilde sanayi sitelerinin sayısı günden güne artarken, Malatya’da en son sanayi sitesi 1978 yılında yapıldı. Sanayi alanında diğer illerin gerisinde kalan kentte, son 20 yılda da yeni bir sanayi sitesinin kurulamaması ise gelecekte ihtiyacın göz ardı edildiğini bir kez daha ortaya koydu. Altyapının bulunmaması pahalılığı ve uzun beklemeyi de getirdi “Deprem Nedenli Göçün Malatya İline Etkileri” çalıştaylar dizisinin dördüncü çalıştayında ele alınan “Deprem Nedenli Göçün Malatya Ekonomisine Etkisi” konusunun sonuç raporunda, araç sayısının her geçen gün artığı kentte, sanayi altyapısının bulunmamasının araç sahiplerini uzun bekleme süreleri ve yüksek tamir ücretleriyle karşı karşıya bıraktığı belirtildi. Raporda, “Malatya’da en son sanayi sitesi 1978 yılında yapılmış, son 20 yılda ise yeni bir sanayi sitesi kurulmamıştır. Oysa aynı dönemde diğer şehirlerde onlarca sanayi sitesi hayata geçirilmiştir. Bu plansızlık, sanayi alanlarına olan gelecekteki ihtiyacın göz ardı edildiğini açıkça ortaya koymaktadır. Özellikle araç sayısındaki hızlı artışa rağmen bakım ve onarım için yeterli sanayi altyapısının bulunmaması, araç sahiplerini uzun bekleme süreleri ve yüksek tamir ücretleriyle karşı karşıya bırakmaktadır. Deprem sonrasında Altay Kışlası’nın sanayi sitesi olarak dönüştürülmesi de bu eksikliği telafi etmeye yetmemiştir.” ifadelerine yer verildi. Organize sanayi bölgelerinin yüzde 50’sinin tekstil sektörüne ayrılmasının yalnızca 6. Bölge Reşvikleri’nden yararlanmak amacıyla oluşturulduğu belirtilen raporda, şunlar kaydedildi:“Şehrin sanayi altyapısındaki bir diğer kritik sorun, organize sanayi bölgelerinin %50’sinin tekstil sektörüne ayrılmasıdır. Bu dağılım, herhangi bir sektör analizi yapılmadan, yalnızca 6. Bölge teşviklerinden faydalanmak amacıyla oluşturulmuştur. Tek bir sektöre bu denli bağımlı yapı, şehrin sanayisini kırılgan hale getirmekte ve farklı üretim alanlarına yönelimi engellemektedir.Savunma sanayi gibi yeni ve yüksek katma değerli sektörlere yatırım çekilmemesi de Malatya’nın sanayi gelişimini sınırlayan faktörlerden biridir. Şehrin 3–5 yıllık kısa vadeli planlarla değil, 50 yıllık uzun vadeli bir vizyonla yönetilmesi gerektiği raporda vurgulanan en önemli noktalardan biridir.”

Bakmadan Geçme