Karşı devrim
Enes Tarım
Peygamberlerin kurulu düzenlerle ilişkisi reddetme üzerinedir.
Çünkü tevhidi dinlerin temel ilkesi adalet ve özgürlüktür.
Allah’ın elçileri tarih boyu bu esaslara ters düşen tüm inanç, düşünce ve uygulamaları reddedip uzlaşmaz bir tavır takındılar.
Adaleti gerçekleştirmeye yönelik tüm iyiyi muhafaza ettiler, yanında yer aldılar.
Münkere yani kötüye karşı tavırları da ortaktı.
Muhalefet, eleştiri ve bir karşı çıkış…
***
Allah resulü yaşamı boyu hep iyiyi muhafaza ederek kötünün bertarafını esas almıştı.
Çünkü kitabın mesajı münkere itaatsizlik üzerine idi.
Nitekim birçok ayet “onlara katiyen meyletme, uyma, itaat etme” diye başlar.
“Ey Peygamber! Allah’ın emirlerine uygun yaşama konusunda sebat et, kafirlere ve münafıklara itaat etme...” (Ahzab, 1)
“Artık seni yalanlayanlara itaat etme…” (Kalem, 8)
“Şunların hiçbirine boyun eğip yakınlık gösterme...” (Kalem, 10)
“…Sana gelen bunca ilimden sonra eğer onların arzu ve heveslerine uyarsan artık senin için Allah tan yana ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.” (Bakara, 120)
“Aralarında Allah ın indirdiği ile hükmet ve onların hevalarına uyma…” (Maide, 49)
“ … Sen de onlardan yüz çevir ve Allah a tevekkül et. Vekil olarak Allak yeter.” (Nisa, 81)
O halde din sadece namaz kılmaktan mı ibarettir?
***
“Muhalefet” sözlüklerde genel olarak bir görüşe, bir davranışa karşı olma durumu, aykırılık anlamında kullanılır.
Ve mutlaka içerisinde eleştiriyi barındırır.
Dinlerin en önemli var oluş nedeni yeryüzünde kötülüğe karşı olan, aykırı davranan, reddeden ve tavır alan muvahhitler yetiştirmektir.
Bir haykırış, bir tavır alış, bir protesto ve bir devrim öğretisini zihinlere kazımaktır.
Kötülüğe karşı bir iyilik hareketidir.
Ve İslam’ın bu kötülükten nehyetme ve iyiliği emretme ameliyesi her dönem kıyamete kadar devam edecektir.
Dolayısıyla bu tevhidi eylem ilahi kapsamlı bir yeryüzü projesidir…
***
Muhalefet bir partiye muhalefet etmek değildir.
Çünkü tevhidi muhalefet politik değildir; özü itibarı ile ilahidir ve tüm beşeri sistemlere alternatiftir.
O iyinin yanında kötünün karşısındadır ve uzlaşmazdır.
Bu yönü ile tekamülcü değil devrimcidir, inkılapçıdır.
Şirki, nifakı, fitneyi, zulmü, baskıyı, diktatoryayı, köleliği ve saltanatı reddeder.
O tevhidi, adaleti, emeği, direnişi, şurayı ve iyiliği emreder…
***
Muhammed nebi de şüphesiz bir muhalifti.
Önceki nebiler gibi…
Başkaldırmış, ayaklanmış, sesini yükseltmiş, itiraz etmişti.
Ve muhalefet zaten tevhidi bir eylemdir.
Hak ve hakikatin yanında olmak, geçmiş tüm zamanlarda nasıl ki tevhidi bir gelenek ise, tüm zamanlar için de o ölçüde önemli ve değerlidir.
Elçileri takip etme iddiasında olanın en önemli delili; güçlülerin safında yer almamalarıdır…
Çünkü bunlar İslam’ın kurucu ilkeleridir.
Ve tüm bu ilkeler nebinin ahirete irtihaline müteakip bir Emevi devrimi ile karşı bir devrime dönüştü.
Bu karşı devrim, her asırda farklı şekillere bürünerek sürüyor.
Unutmayalım.
Muhalif olmayan her hareket, isterse bir züht hareketi olsun, bünyesinde mutlaka bir karşı devrimcilik, bir Emevi ruhu taşır…
Selam ve dua ile…
