Önce feryat-figan
“Yağış yok, kar yok, kuraklık geliyor…”
Sonra bir kar yağdı, o yağış…
Yarım asırlık hesap yapılıyor yağış üzerine ….
Sonra, yine feryat-figan
“Yolar kapalı, kaldırımlar kapalı, yerler buz…”
Bu nedir ya hu?
***
Malatya’da önceki dönemlerden bir anı…
Dönemin Belediye Başkanı Mişmiş parkta dolaşır…
Yolun kenarındaki seyyar satıcının önünde durur ve sorar, “Durumun nasıl”?
Seyyar satıcı, güler yüzle, tebessümle ve samimice şöyle der:
“Elhamdülillah zarardayım”
Yani iş yapamamıştır, ama haline yine de şükür etmektedir.
Zarar edince de “Şükür eden” bir Ahlak…
Kaybedince de haline “Şükür eden” bir İnanç…
Kazanamayınca da durumuna “Şükür eden” bir Teslimiyet…
Ya şimdi….
Ya şu anda…
Bildik siyasetçilere bir Malatya’yı verseniz, yine de doymuyorlar, doymuyorlar, doymuyorlar
Ne olacak ya hu?
***
Karlı yollar açılıyor…
Tuz atılıyor, buzlar eriyor…
Peki…insanların gözünün içine baka baka yaptıkları hırsızlıklarından utanmayanlara dur demesi
gerekenlerin gönül kapıları nasıl açılacak?
Üzerlerine tuz mu atsak?
Diyorlar ki; “artık tuz da koktu”
