Hafızalardaki Acı 06 Şubat..
Ali Yiğit
Sesimi duyan var mı haykırışıyla uyandı bütün ülke 06 Şubat sabahında..
Asrın felaketi yaşandı 11 ilde..
Aradan 3 yıl geçti.
Acılar hala taze hafızalarda deprem izleri.
06 Şubat; sabah şafağına dakikalar kalmıştı, şafak söktü sökecekti etraf yine aydınlığa kavuşacak uyuyanlar uykusundan kalkacak akşamdan yaptığı plana göre hayatına devam edecekti.
11 il güne acıyla başladı bütün ülke sesimi duyan var mı nidasıyla inledi..
06 Şubat acıların unutulamayacağı, depremin hafızalardan silinmeyeceği tarih olarak geçti kayıtlara..
Saatler 04:17 --13:24'e takılı kaldı..
Üç yılı geride bıraktık..
Yıkılanlar yapılır, kırılanlar onarılır, şehir ayağa kalkar, ticaret canlanır..
Geriye getirilemeyecek tek şey aramızdan ayrılanların verdiği acı..
Rabbim rahmet eylesin. Geride kalanlara sabırlar versin.
Geride bırakılan nice hayat hikayeleri..
Kimi evladını, kimi eşini, kimi babasını, kimi annesini kimileri ise bütün ailesini kaybetti. Öyle acılar yaşandı ki Rabbimizin verdiği sabır ile hayata tutunmaya çalıştılar/ çalışıyorlar..
Acılar unutulmadığı gibi eşi benzeri görülmeyen yardımlaşma dayanışma örneği sergiledi bütün ülke..
Koca koca iş makinalarını deprem bölgesine yetiştirmek için saatlerce yol aldılar bir dakika mola vermeden.
Yakın komşu illerde sabaha kadar fırınlar ekmek çıkarttı deprem bölgesine ekmek yetiştirmek için.
Yol boyunca ücretsiz su çorba yemek yazıları karşıladı yollarda depremzedeleri.
Evlerine misafir edildiler depremzedeler.
Koca ülke yastaydı..
Herkes gönüllü herkes seferber oldu depremzedeler için.
Zor günlerdi..
Rabbimizin verdiği metanet ile yaşama tutunduk.
Acımız hala taze hafızalarda deprem izleri.
Rabbimiz yaşatmasın bir daha o günleri.
